Friday, January 10, 2020

முகமது அலி ஜின்னா - Muhammad Ali Jinnah - பகுதி 7.


               தன்னுடைய சுயநலத்தால் மக்கள் மனதில் மதவெறி ஊட்டி பலதர மக்களும் கூடிவாழ்ந்த இந்தியா என்னும் ஒரு ஆல விருட்சத்தை பிரிவினை என்னும் கோடாரியால் இரண்டாக வெட்டிப்பிளந்து பாகிஸ்தான் என்கிற ஒரு நாட்டை உருவாக்குவதில் வெற்றி கண்டார் ஜின்னா.


               முகமது அலி ஜின்னாவின் வாழ்க்கை பற்றிய இத்தொடரின் முதல் பகுதியை படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<   

பகுதி 2 ஐ படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<  

பகுதி 3 ஐ படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<  

பகுதி 4 ஐ படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<  

பகுதி 5 ஐ படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<  

பகுதி 6 ஐ படிக்க >> இங்கு கிளிக்குங்க <<   

            எப்படியாவது ஒரு நாட்டிற்கு தலைவராகிவிட வேண்டும் என்ற தன் எண்ணத்தை நிறைவேற்றிக்கொள்ள பல லட்சம் உயிர்களை பலி கொடுத்து அவர்களின் இரத்தம் தோய்ந்த மரண ஓலங்களுக்கு நடுவே  தனக்கு அரசாள ஒரு நாடு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருந்த சமயத்தில் அவருக்கு புதிய நாட்டை பற்றி சில கவலைகள் வாட்டின ....

               பாகிஸ்தானை இந்தியாவை விட பெரிய மதசார்பற்ற நாடாக்கி காட்டுவது, அதை ஒரு ஜனநாயக நாடக நிலை நிறுத்துவது, இந்தியாவை விட வளம் பொருந்திய வல்லரசாக ஆக்குவது. அதன் மூலம் தன்னை ஒரு ஒப்பற்ற உலக தலைவருள் ஒருவராக இவ்வுலகை ஏற்றுக்கொள்ள செய்வது, அதற்காக கடுமையாக உழைப்பது .... இதுதான் அவருடைய கவலையாக இருந்தது.

                எப்படியாவது இதையெல்லாம் குறுகிய காலத்திற்குள் சாதிக்க வேண்டுமே என்ற கவலை அவருக்கு.

               ஆனால், இதைவிட இன்னொரு ஆசையும் அவருக்கு இருந்தது. அந்த ஆசையை விரைவில் நிறைவேற்றி வைக்கும்படி ஜவகர்லால் நேருவுக்கு கோரிக்கையும் வைத்தார்.

               தெற்கு மும்பையில் ''மலபார் ஹில்'' பகுதியில் ஜின்னா ஆசையாக கட்டிய வீடு  ''ஜின்னா ஹவுஸ்''. இது அவருடைய கனவு மாளிகை. பளிங்கு கற்கள் பதிக்கப்பட்டது. பங்களா முழுவதும் மார்பிள்கள் இழைக்கப்பட்டிருக்கும்.


               இங்குதான் தன் மனைவி ருட்டியுடன் சிலகாலம் வாழ்ந்து வந்தார். இங்குதான் அவரின் ஒரே மகள் ''தீனா வாடியா'' பிறந்தார்.

               தான் ஆசையாக கட்டிய கனவுமாளிகை இதுவென்றும், தன் வாழ்க்கையின் கடைசி காலம் வரையில் இவ்வீட்டிலேயே வசிக்க வேண்டும் என்பதே தன்னுடைய ஆசை எனவும் அடிக்கடி கூறுவார்.

               ஆனால், அவர் ஆசை நிராசையானது. பாகிஸ்தான் பிரிவினையால் அவரால் நெடுநாட்கள் தொடர்ந்து இந்த மாளிகையில் வசிக்க முடியவில்லை.

               எனவே பாகிஸ்தானின் முதல் கவர்னர் ஜெனரலாக பதவி ஏற்ற பின் தன்னை சந்திக்க வருபவர்களிடம் தன் கடைசி ஆசையாக ஜவகர்லால் நேருவிடம் தெரிவிக்க கோரி ஒரு கோரிக்கையை வைத்தார்.

               ''நான் என் இறுதிக்காலத்தில் மும்பைக்கு செல்வேன். அங்கு நான் ஆசையாக கட்டிய எனது கனவு மாளிகையில் வசிப்பேன். எனவே அதற்கான ஏற்பாட்டை இப்போதிருந்தே தொடங்கும்படி என் அன்புக்குரிய ஜவகர்லால் நேருவிடம் சொல்லுங்கள்'' என்பதே அந்த கோரிக்கை.


               இந்த கோரிக்கையை அறிந்த நேருவுக்கு அழுவதா, சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை. இவர் இந்தியா வந்தால் இவருக்கு இந்திய மக்கள் எப்படியான ''வரவேற்பை'' கொடுப்பார்கள் என்பதை புரிந்துகொள்ளும் அடிப்படை அறிவுகூட  இல்லாமல் இருக்கிறாரே என்று வேதனையுற்றார்.


               இவர் உண்மையாகவே இந்தியா வந்து மாளிகையில் வாழ்வதற்கு ஆசைப்படுகிறாரா அல்லது அதற்கு முன்னால் பாடையில் போவதற்கு ஆசைப்படுகிறாரா என்று 'வல்லபாய் படேல்' நொந்து போனார்.

               அருகிலிருந்த காந்தியோ .. ''அடடே ஜின்னா ஒரு லூசா ... இது நமக்கு முன்னாடியே தெரியாம போச்சே. ரொம்பகாலமா நல்லாத்தானே பேசிகிட்டு இருந்தார். இவர் இப்படி லூசுப்பயன்னு முன்னாடியே தெரிச்சிருந்தா நாட்டை இப்படி பிரித்து கொடுத்திருக்க வேண்டாமே'' என்று தலையில் கை வைத்தபடி தரையில் உட்கார்ந்தே விட்டார்.


               மும்பைக்கு திரும்பி வந்தால் வரவேற்பு எப்படி இருக்கும் என்பதும், இந்திய மக்கள் தன்னை முதல் வேலையாக ''கொத்துப்பரோட்டா'' போட்டுவிட்டுத்தான் மறுவேலை பார்ப்பார்கள் என்பதும் ஜின்னாவிற்கு ஏன் தெரியாமல் போனது என்பது நமக்கும் புரியவில்லை. ( ஒருவேளை காந்தியடிகள் சந்தேகப்பட்டது போல இவர் உண்மையிலேயே ''லூசு'' தானோ !!!.)

                உண்மையில் அனைத்து மத மக்களும் ஒற்றுமையாக வாழும்  பாகிஸ்தானை கட்டியெழுப்பி உலகின் மகாத்மா என பெயரெடுப்பதையே ஜின்னா விரும்பினார். பாகிஸ்தானின் முதல் சட்ட அமைச்சராக ஒரு இந்துவை நியமித்தார் என்பதிலிருந்து அவரின் எண்ணத்தை புரிந்து கொள்ளலாம். ஆனால் அது காலப்போக்கில் ஒரு முஸ்லீம் நாடாகவே உருமாறிப்போகும் என்பதை அப்போது அவர் அறிந்திருக்கவில்லை.

               ராணுவத்திற்கு அரசியலில் எந்தவிதமான தொடர்பும் இருக்கக் கூடாது என்று அறிவித்தார். ஆனால் அந்த எண்ணத்திலும் மண் விழுந்தது. இன்றுவரை பாகிஸ்தானின் ஆட்சிக்கட்டிலில் ராணுவத்தின் குறுக்கீடு தொடர்ந்துகொண்டேதான் இருக்கிறது. அதுமட்டுமல்ல தீவிரவாதத்தை உற்பத்தி செய்து அதை உலகெங்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாகவும் மாறிப்போனதுதான் கொடுமை.

               ஜின்னா எதைப்பற்றியெல்லாம் கனவு கண்டாரோ அத்தனை கனவுகளும் குழிதோண்டி புதைக்கப்பட்டது. அதுமட்டுமல்ல இன்றுவரையில் அந்நாட்டுமக்களை தீவிரவாதமும், வறுமையும் மாறி மாறி மிரட்டிக்கொண்டிருப்பது வேதனையே. அவருடைய பாழும் கனவினால் பல லட்சம் மக்கள் பலியானதே மிச்சம்.

               தன்னுடைய எந்த நோக்கமும் நிறைவேறாததால் 1 வருடத்திலேயே நோய்வாய்ப்பட்டு படுத்த படுக்கையானார்.


               மரணம் நெருங்கி வரும் வேளையில் அவர் வேதனையோடு சொன்ன வார்த்தைகள் இதோ "ஒன்றுபட்ட இந்தியர்களின் மனதில் பிரிவினையை ஏற்படுத்தி பாகிஸ்தானை உருவாக்கியதில் நான் மிகப்பெரிய தவறிழைத்து விட்டேன், இப்போதே டெல்லிக்கு சென்று ஜவகர்லால் நேருவிடம் நடந்த தவறுகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்டு மீண்டும்  ஒரே நாடக, சகோதரர்களாக ஒன்றுபட்ட இந்தியாவாக இருப்போம் என கூற ஆசைப்படுகிறேன் '' என்றார். ஆனால் காலம் கடந்துபோயிருந்தது. கண்கெட்டப்பிறகு சூரியநமஸ்காரம் செய்ய ஆசைப்பட்டதுபோல ஜின்னாவின் கடைசி ஆசையும் அந்தோ நிறைவேறாமலேயே போனது.

               1948 ல் செப்டம்பர் 11 ம் தேதி உடல்நலக் குறைவினால் ஜின்னா தன்னுடைய 71 வது வயதில் மரணம் அடைந்தார்.


               பாகிஸ்தானை உருவாக்கி அதை எப்படியெல்லாம் மேன்மையுற செய்ய  வேண்டுமென்று நினைத்தாரோ அந்த எண்ணம் இன்று வரை நிறைவேறவில்லை. என்றாலும், பாகிஸ்தான் என்னும் நாடு உள்ளவரை ''ஜின்னா'' என்னும் பெயரும் தலைவர் என்கின்ற பெயரில் அந்நாட்டு மக்களின் மனதில் மட்டும் நிலைத்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

               ஒரு மனிதனுக்கு பொதுநலம் மரித்து சுயநலம் உயிர்த்தெழுமானால் அவன் வாழும் தேசத்தில் மரணஓலங்களே எங்கும் ஒலிக்கும் என்பதற்கு ஜின்னா ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

               இனியாவது புரிந்து கொள்வோம் நண்பர்களே, நேசத்தோடு வாழும் நம்மிடையே கொடும் தீச்சுடராய் ஊடுருவும் பிரிவினை கோஷம் வேண்டவே வேண்டாம் தோழர்களே.

               ''நாம் தமிழர்கள்'' என்றும் ''திராவிடநாடு தனிநாடு'' என்றும் இன்றும் உளறிக்கொண்டு இருக்கும் ஓநாய் கூட்டங்களை இனிமேலாவது நம்மை விட்டு தள்ளியே வைப்போம் என்று உறுதி கொள்வோம்.

பாரத் மாதாகி ஜெய் !!!.

💎💎💎💎💎💎💎💎💎💎

12 comments:

  1. அருமையான கட்டுரையை தந்தமைக்கு நன்றி நண்பரே

    ReplyDelete
    Replies
    1. KILLERGEE Devakottai - தங்களின் பாராட்டுதல்கள் தமக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை தருகிறது. நன்றி ! நன்றி !!!.

      Delete
  2. முதலிலிருந்து படிக்கவேண்டும்!

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்களின் வருகைக்கு நன்றி நண்பரே! முதலிலிருந்து படிக்கவும். தங்களின் கருத்துக்களையும் பதிவு செய்யவும். நன்றி !

      Delete
    2. Really veryvery informative

      Delete
  3. படித்து முடித்து விட்டேன்.  ஜின்னா தவறுக்கு வருந்தலாம்.  ஆனால் பயன் இல்லை.  திருத்திக் கொள்ள முடியாத, திரும்பிச் செல்ல முடியாத தவறு....

    ReplyDelete
    Replies
    1. ஸ்ரீராம்... நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான் ... ஆனால் வரலாறு ரொம்ப முக்கியம் அமைச்சரே !!!

      Delete
  4. எவ்வளவு ஆதாரங்களோடு சொன்னாலும் சில ஜென்மங்கள் திருந்துரதில்லை..

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்கள் கருத்துக்கு நன்றி !!!...

      Delete
  5. பட்ட பின்னாலே வருகின்ற ஞானம் யாருக்கும் உதவாது.ஜின்னா மட்டுமல்ல ஊருக்குள்ள கொள்ள பேரு இப்படித்தான் திரியுராங்க! அந்தோ! பாவம்! 🌹

    ReplyDelete
    Replies
    1. Unknown உண்மைதான் நண்பரே ... எதிர்கால நலன்கருதி நிதானமாக ஆராய்ந்து அறியாமல் அவசரமாக எடுக்கும் எந்த முடிவும் வேதனையையே கொண்டு வந்து சேர்க்கும் என்பதற்கு ஜின்னாவின் வாழ்க்கையும் ஒரு பாடம். .... தங்களின் கருத்துக்களை எங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டதற்கு நன்றி நண்பரே !!!

      Delete

உங்களின் கருத்துக்களை எங்களுடன் பகிருங்கள் . நிர்வாகத்தின் பரிசீலனைக்குப்பின் வெளியிடப்படும்.

Next previous home